Muzyka -

NAJCICHSZA

Rozdzwonił się deszczyk na futrynie okna,
terkotem jaskółki wystukuje serce,
brzęczą srebrem listki na płaczącej wierzbie,
wszechobecne dźwięki zawieszone w kroplach.
Gra słów, gra pozorów

 zrywa się do lotu,
najczystsza zamilkła uwięziona brzmieniem,
w hałaśliwym świecie przodują szerszenie,
przed cichą nieważką z wielkiego kosmosu.

Szelesty, szemranie,

kot fuka pod oknem,
uczuciem igranie, kryształowe lustro
na drobne kawałki – każdy dzwoni pustką
do świerszcza, bo grajek zgrywa się i moknie.

Trwanie jest muzyką,

nawet kiedy boli
tak bardzo że wycie głos wiatru zagłuszy.
Pękający kamień zimnym chrzęstem skruszy,
Drzewo złamie jękiem, odzieraniem z kory -
głośno... coraz głośniej,  

aż jaskółki krzykiem
niemym błyskiem w oknie,

opadnie na trawę…

Tak ciche być może tylko umieranie,
tak milknie muzyka kiedy rodzi ciszę.

(aranek)