nutki

nutki

sobota, 7 października 2017

Po - rachunki


Burdż al-Arab podwieczorek w hotelu Sky Tea

Pędraki całego świata…

Jedni są biedni,inni majętni, bywa pół na pół
ze zmiennym szczęściem, wóz albo przewóz do magistratu.

Nie ważny status; żebraczy, kaczy lub jako taki,
była konsumpcja, będzie rachunek – trzeba zapłacić,

lecz jeśli myślisz (każdy za siebie), to zwykła ściema!
Najwięcej płaci nie ten na wozie, lecz ten co nie ma

na świątek piątek i na niedzielę w supermarkecie,
na tacę, pogrzeb, syrop na kaszel, skarbową pieczęć.

I ten co gdzieś tam na końcu świata napił się deszczem,
potem w milczeniu łzami opłacił sto innych nieszczęść.

Za krach na giełdzie, niepowodzenie przy negocjacji,
wysoką cenę, nie płaci pierwszy tylko ostatni

w szeregu homo- sapie z wysiłku  i ocieplenia,
ryczy gdy  słono, ściąga tsunami drży z zasolenia.

Dostał od przodka zgrabną pozycję – wyprostowaną,
to sam zaniedbał spadając na dno, zwinął się  w pałąk.

Idąc na skróty, przeszedł na dietę bogatą w chemię
do cna wyzuty zaszywa kieszeń - kto mu leczenie

ma zafundować? Zgrzyta zębami bez jednej plomby -
to szczyt czas zwołać, Pierwsi pogrożą palcem spod bomby.

Reasumując ten tekst bombowy - coś mi tu nie gra,
bo założyłam że za zniszczenia zapłaci pędrak,

według zasady „każdy za siebie” 
- kończę idyllę jednym pytaniem
- to, kto zapłaci za krokodyle?


(aranek)












czwartek, 5 października 2017

Ludzie sukcesu



Gdański  poeta miał Wenę i cel:
przekonać  władzę i zachwycić kler,
w końcu przy furcie,
usłyszał „pójdźże”…
Posłuchał pójdźki – poleciał na żer .


Nijaki Owski z Terlikowa
pod babską kiecką wylansował
song - bao bab
i własny zad
bao zostało bab nie zwojował.

(aranek)




żart muzyczny



wtorek, 3 października 2017

Jak przetrwać jesień




   https://lilinatura.pl/2013/01


Wygaszanie

Rano zmarzły mi dłonie a wieczorem serce
zadrżało, przeczulone deszczowym pluskaniem.
Kto zamówił orkiestrę?  Kto na fortepianie
w chryzantemach złocistych; rzewne kondolencje,

gasił diminuendo zamglonym nietaktem,
rozczarował tancerkom szklane obcasiki,
tężejące kryształki milknących klawiszy,
garścią lodowej karmy mroził smutnym żartem.

Cisza już nie otula nawet ciepłą burką,
wino nie mąci zmysłów zwodniczym mirażem,
wczoraj leciały gęsi za moje podwórko,

dziś tylko  piórka zdobią puste kałamarze.
Na dłonie rękawiczki, na sonet atrament,
bezbarwnie, sympatyczny,
na serce - kochanie.


(aranek)






Księży(c)owy





Paradoks

Parodia miny Humphrey Bogarta,
cedzi  wytarty slogan w  ustach,
na małą miarę "Casablanca"
i szklanka do połowy pusta.

Nie ufam tym co mają pewność -
racjonalistom narodowym,
ni kpiarzom którym wszystko jedno,
byleby pełna do połowy…

W  liściu od serca ton wylewny
więc siup! – Za wolność (w pustosłowiu).
Wody i mitów świat jest pełny -
prawdy, co srebra w wątłym nowiu.

Każdy ma swoją Casablancę,
zmienny jest Bogart oraz puenta,
napełniam do połowy szklankę…
Jak to się skończy?
Nie pamiętam.

W  pełni od zawsze jest ustawka,-
dzisiaj blefuje nul zawistny.
Jego rozdanie -
nasza czkawka
i niesmak jak po
trefnej  whisky. 

(aranek)








Tlumaczenie piosenki Imagine


Wyobraź sobie, że nie ma Nieba 
To proste, gdy spróbujesz
 Nie ma Piekła pod nami 
Nad nami tylko niebo 

Wyobraź sobie wszystkich ludzi 
Żyjących po dziś dzień 
Aha-ah 

Wyobraź sobie,że nie ma krajów
Nie jest to trudne
Nie ma za co zabijać  ani za co umrzeć
I religii również 

Wyobraź sobie wszystkich ludzi
Żyjących w pokoju
Yuuhuu-uuu 

Może powiesz, że jestem marzycielem
Lecz nie jestem jedynym
Mam nadzieję, że pewnego dnia do nas dołączysz
I świat stanie się jednością

Wyobraź sobie, że nie ma majątków
Jestem ciekaw, czy możesz
Nie ma chciwości i głodu
A ludzie są wspólnotą

Wyobraź sobie wszystkich ludzi
Dzielących ze sobą cały świat
Juuhuu-uu

Może powiesz, że jestem marzycielem
Lecz nie jestem jedynym
Mam nadzieję, że pewnego dnia do nas dołączysz
I świat stanie się jednością .

 Historia edycji tłumaczenia
Tekst pochodzi z https://www.tekstowo.pl/piosenka,john_lennon,imagine.html


środa, 27 września 2017

Cierpki smak wina


Mgnienia

Zbudziła nas wiosna,
misterna jak jedwab,
szukała wieczności,
kruchej niby świt;
Zbyt dumna by zostać,
zbyt piękna by przetrwać,
wobec przeciwności,
nie zatrzymał nikt.

Wyzwolony światłem -
winny latorośli,
zaplątany w pełnie
winnicowy grzech.
Głodny złotych ziaren,
wciąż wyżej, wciąż wznioślej,
po najkrwawszą czerwień,
osadzony cierń .

Nad rozdartym krzewem,
tancerze przelotni
niemej pantomimy,
zaklinają czas;
Nie zawróci jesień,
ni lata, ni wiosny...
Kto pierwszy tej zimy,
doleci do gwiazd?


(aranek)







wtorek, 26 września 2017

Krople na katar


Wrześniowe chłody
kobieta i mężczyzna
w połowie drogi.

Łup grzybobrania
na jednego prawdziwka
dziesięć szatanów.

W przychodni zdrowia
znów powitalne a psik
recepcjonistki.

Schronienie w deszczu
Ona pod parasolem 
krople na rzęsach.


(aranek)






sobota, 23 września 2017

Takie kwiatki



Limeryki – tragiki  


Janek z Nakła wziął lapka na kredyt
- dość mam (mawiał ) lokalnej gawiedzi.
Baba jędza – to żona,
była nieco zjeżona
- co i jak dowiem się na spowiedzi..
*
Poszła baba do konfesjonału,
ksiądz pod nosem – och, dość tych banałów
- kup se babo laptopa
i miej oko na chłopa,
teraz zapłać i w rękę pocałuj.
*
Janek „Skądś tam” wyraźnie weselał,
gdy na fejsa wchodziła Aniela,
on jej kwiaty do wianka,
ona niby kochanka,
testosteron się z kompa wydzielał.
*
Rozanielał się Jan na Facebooku,
gdy Aniela  klik klik i a kuku …
Skąd miał wiedzieć, że ona,
nick - "Aniela ", to żona?
Wykukała  mu w oko przy wnuku.
*
Sytuacja zrobiła się trudna,
poszedł Jan do gospody na żubra,
lecz w knajpianym pomruku,
co raz, słyszy „a kuku”
i wołanie "Anieli " ... Łachudra !



(aranek)