Pod pięciolinią

  http://www.inesmondon.de/weisslinge.html

                                                       

Przedsennie

Jeszcze niebo w skowronkach

promień warkocz zaplata

pełen rozkoszy lata

pyszny kielich przechylił

nienasycona łąka,

strojna w stubarwnych płatkach,

letnie anioły swata,

a ty bądź dla tej chwili -

nutą w słońca obręczach

nie oddalaj się we śnie

bo za wcześnie, za wcześnie

jeszcze chcę zapamiętać

zawieszone na tęczach

niby słodkie czereśnie

gdy spadają bezgrzesznie

kruche dźwięki powietrza.

Wycisz od rosy mokrą

jeszcze drżącą muzykę

zamknij ostatnie okno -

wiolinowym kluczykiem.

Nutą w słońca obręczach

nie oddalaj się we śnie

bo za wcześnie, za wcześnie

jeszcze chcę zapamiętać.

aranek

Zgadnij kotku, kto jest w środku

Imię świętego dla niego afront,

smutnym przykładem jest bowiem na to

że rys patrona

u oszołoma,

burzy zapiekła gburowatość.

*

Ministerialne miewał zakusy,

więc się kłusownik na stołek skusił,

nadal kłusuje,

oraz karczuje,

aż płoną lasy nawet bez suszy.

*

W wczesnej młodości złodziej księżyca,

słynny z kompleksji, choć nie zachwyca

a wręcz odwrotnie,

gdy stoi w oknie,

aplauz (dla kota) cała ulica.

*

Nie jest pszczelarzem lecz ma matecznik,

hodowcą, też nie chociaż owieczki

goli i strzyże,

jak wprawny fryzjer,

a w międzyczasie, posłów (nie greckich).

aranek

Koniczynka 

Wielkie - maleńkie 

zorzą zakwitło

w moim ogrodzie

niezwykłym pięknem

nagle rozprysło

zwyczajne co dzień

jedną z dziesięciu

tysięcy krzynką

niepospolitą

intymnym:

- przebudź

się Koniczynko

bądź czterolistną.

aranek

Fatalne zauroczenie

Eris córka nocy 

http://www.nowa-akropolis.pl

Jabłko niezgody

Parysie, Parysie przypodobam Ci się!

- Jeśli mnie wybierzesz, odpłacę ci szczodrze,

za jedno jabłuszko bogactwem nasycę.

- A, ja ci zaręczę, żyć skromnie lecz mądrze,

mieć na wszystko radę, znać wiedzę tajemną,

to najwyższa rozkosz.

- Hola, hola! Wiedz że,

tylko ten szczęśliwy kto hołubi piękno,

daj mnie złote jabłko, potrafię być wdzięczną;

Absolut którego nawet boska ręka

dotyka z estymą, dogadza jak Wenie,

oazę dla zmysłów i szczęście na wieki,

otrzymasz (zaręczam) w przepięknej Helenie -

słońce konkuruje z ciałem tej kobiety!

Afrodyta, Hera i mądra Atena,

wołają - Parysie czekamy na werdykt!

Kłócą się boginie a Parysa nie ma.

Która z nich wygrała? Wie kto mit przeczyta -

Afrodyta rzecze - to nie żadna ściema -

przechyliło szalę, piękno przed rozumem.

Hera prycha - zgłupiał! 

Atena – spokojnie…

Wytłumaczyć mogę, choć pojąć nie umiem,

mógł mieć tysiąc w jednej a poszedł na wojnę…

Rozum, złoto, miłość - zgorzkniałą igraszką, 

gdy wymienisz fanty, na fatalne jabłko.

aranek

*~~~~~*

`~~ przyplyw ~~

Wieczór, trawy na szaro otulił

i usypia najmniejszego kwiatka,

obok słońce w rozpiętej koszuli,

brzoskwiniowy sok, miesza w karafkach.

W kuluarach zbierają się goście,

wonny zapach gęstnieje w powietrzu,

ja i ty - mój maestro na moście,

wszystko gra, skąd więc tyle złych przeczuć?

Nagle, ona! Wzrok wznoszę ku górze,

idzie brzegiem, kołysze biodrami,

eskalacja rozpięta na chmurze,

trąca mistrza, a ten jak dynamit

na kawałki srebrny surdut rozpęka,

w brzoskwiniowym sadzie cień kładzie,

chyboczącą łódeczką w jej rękach,

wyciem suki w bezwstydnej ekstazie,

wniebowzięty, strzępy sukni rozwieszasz -

znam tę rozkosz, tak przygina aż złamie,

a ja przy niej o ton cichsza i bledsza 

z melancholią u rzęs jak wygnaniec.
A ty, skrzydła przesuwasz zachłannie,
ruchem warg chcesz zatrzymać ją jeszcze,
jakbyś płacił miłością za trwanie,
krople tęczy  rozrzucasz na wiersze.

aranek

Tułacze

Tułacze

Czujesz się mężniej w tej postawie?

wznioślej, bezdennie patetycznie,

krzyczysz

 – chcę służyć naszej sprawie,

wspierać ojczyznę!

Odpalasz racę, przeganiasz obcych

a jeszcze wczoraj jechałeś w gości,

 zamiast poprawić stopień z historii…

„Po co ci bzdury z PRL-u”.

Pała za pałą i tak zostało,

ciekawsze życie będzie pod celą…

przypalasz trawę, trzepiesz frazesy

i nie masz duszy, bo na ramieniu -

  esy floresy – kumple w zachwycie

„a to ci orzeł” i to wezwanie –

chroń Polskę Boże!

Rower dostałeś na komunię,

więc  trzeba spłacić – jak rozumiem,

tylko wytłumacz tym, co bez ściemy,

nie dla zabawy – tym co już niemi,

że zmarnowali dla ciebie życie,

byś teraz mieląc  gumę miętową,

gdy za dwa złote odpalasz znicze

stek bzdur wygłaszał,

wplatając słowo

za które w mordę i na kolana!

Bo Ona czysta, piękna i święta,

dziś pokalana – dumna Ojczyzna !

Dziś  łzy połyka, niech się wypłacze

- a ty, przed lustrem przegarnij grzywkę,

zbieraj swój komplet; pałę i race!

Niech śpią spokojnie – niemi tułacze.

aranek

To  trzeba zobaczyć ;

http://wyborcza.pl/10,82983,22179575,onr-uczcil-73-rocznice-wybuchu-powstania-warszawskiego-raz.html

Erotyk z muszką

 * * *

Cały dzień podążałam za nim

spijałam energię

obsypał złotem

pocałunków

teraz kiedy blednie

oddam z rozkoszą

nasycenie

płatków

rankiem kwitło

moje serce

po zmroku pochylam

się pod pełnią

ziarna

aranek