Do odwołania...

Artist:~~Mizzi~~

Korean - artystka Koreańska

Zamknięte          

Zamknę okno bo jesień gasi róże w ogrodzie,
chłodnej dłoni dotykiem pozostawia swój grawer.
Zmierzch wypełnia się lękiem - nic już więcej nie powiem,
nawet księżyc drwi ze mnie, za jej czarnym wachlarzem.

Zamknę drzwi gdy październik (lichy) pcha się w zaparte,
melancholią polewa, suche nitki przemoczył.
- Ciebie nie ma, lecz serce pozostawię otwarte,
tak na wszelki wypadek, gdybyś nocą zabłądził.

Zamknę wiersze i listy tęczą myśli owinę,
bo wiatr, strąca z ust słowa i roznosi w nieznane.
Najcieplejsze zachowam w popielniku  na zimę,
może noce rozświetlą, jeszcze tlącym się żarem.

Zamknę w czułej pamięci, sny pękate od marzeń,
fajerwerki pod niebo, zachrypnięte słowiki,
sypnę karmą złocistą dla aniołów w zegarze -
niech rozszepczą tę jesień, echem letniej liryki.

Przymknę oko na chwilę, może prześpię tę porę,
wiosną  zbudzę się - a... psik! Chyba zimy nie było?
Nos łaskocze motylek – co jest? Piątek czy wtorek?
W  trawie kwitnie rumieniec
  – ależ  pięknie się śniło!  

aranek 

* * *

Stuknięta

Pogoda  gburowata (z tych, jakich nie znoszę),
kasztanową  pleciugą snuje się po mieście,
 a pomiędzy kroplami -  rubinowy groszek,
potrafi wybić z głowy, nie jedno- skutecznie.

Natura  wie co robi rozsyłając wici,
tu niteczkę przywiała, przewiązała listy,
tam  jarzębiak polewa na łeb  gitarzysty,
a ten pozrywał  struny i złowieszczo syczy -

może być jeszcze gorzej, spadną gruszki z wierzby
(tu wystrzelił jak z procy), stuknął w nos żołędziem.
Pociemniało nad  głową, ptaki się rozpierzchły,

żywopłot odwzajemnił uściski draśnięciem,
zadrą aż do żywego i oczkiem w pończosze,
więc szastam się stuknięta z przysłowiowym koszem.

Oferta śmierci

 

obraz :www.tumblr.com

* designer drugs *

* sąsiadka

- Znałam, a jakże ! Od dziecka.
Grzeczna- zawsze mówiła - dzień dobry,
śliczna taka, tylko ostatnio... 
Oczy jak wypalone gwiazdy.

* koledzy
- Ta wiewiórka była nieletnia,
a świstak siedzi teraz z podkulonym ogonem,
bo sreberka były kradzione -
kokolino się zachciało.

* ktoś z rodziny
- Miała normalny dom
niczego nie brakowało,
własny pokój komputer,
modne ciuchy, może czasu mało …

* dyrektor szkoły
- Nie sprawiała problemów  
kilka dni nieusprawiedliwionych –
nie pamiętam ile ale
dom był powiadomiony.

* Katecheta
- Chciała się wyspowiadać,
jednak w trakcie…
wybuchła  śmiechem
więcej nie przyszła na religię.

* Przyjaciółka
- O co biega - kaman?
To był zwyczajny melanż!
Biforek u Damiana, kadzidełka,
pół dragi w klubie od kolekcjonera…

* Z pamiętnika rok wcześniej
…ten wysoki Darek dał za darmo
znaczek – taki do polizania
obiecał że znowu przyjdzie pod szkołę,
chyba jestem zakochana…

ostatni wpis
"Naćpana Julka  powiedziała 
twoja stara klaszcze u Rubika,
dostała ode mnie po pysku,
dopiero teraz się wypłakałam,

bo kocham cię mamo,
chociaż  jesteś beznadziejna.
Zapalę skręta nie poczujesz -
masz więcej serca,
dla swojego niecierpka..." 

(aranek)

~~Miał miał na dobranoc~~

*** Katuner ***


To miał być wieczór w krainie dźwięków,
tymczasem nuda wiatrem podszyta,
zjadła z połówki wierzch rogalika,
cienki półksiężyc stygnie po ciemku.

Miał(eś)bilety kupić na koncert,
do filharmonii - jazz i klasyka,
zamiast symfonii, kocia muzyka
przy małej czarnej, wieczór w podomce!

W miale wytarzał się szary kocur,
palacz miał zrzucić, ale się upił,
miał ponoć kryzys, więc wino kupił,
ćwiczył bel canto do trzeciej w nocy.

Koncert rozpłynął się w sennym miale,
szarym mruczando noc rozweselił,
kocur przygrywa na wiolonczeli,
prosto z programu w TV - „Miał talent”.

Noc wiesza pranie na złotych bukach
przy mlecznej drodze, rudy maestro,
rozlane mleko chlipie z orkiestrą -
(miał)o być słodkie i bez kożuszka ~~

Co to ja (miał)am ~~ że się podoba,
miła muzyka przy moim uszku,
słodkiej mruczanki w miękim kłębuszku,
bardziej, niż miał, miał ~~ cci ani słowa.


aranek

Różowe...

Wino z Beethovenem

Tak mi do marzeń dzisiaj blisko,
sączę różowe wino z weną,
Mozart po jednej lampce  prysnął,
maczkiem na szybie spływa niebo.

Niech spływa! Zaraz zmyślę lepsze,
bez pseudo świętych, bez cierpienia,
na półce wzdycha Młody Werter -
„to się nie uda..”, więc Beethovena

"Siódmą Symfonią" wraz  z Bachusem,
upajam ducha (upadłego).
Taki prywatny wieczór wzruszeń,
sam na sam z moim alter ego.

Spłynęło z wiersza chwiejnym skrzydłem,
wymiata winnym  aromatem -
"nie szalej" (dmucha w nos klepsydrze),
dziś czas mierzymy alkomatem.

W siódmej symfonii  zmyślam Nowe,
bez łez i gestów bez znaczenia,
życie jak wino (to różowe)
i miłość, której czas nie zmienia.

aranek