Na przełomie roku

W japońskiej restauracji
po kolacji jedna para
nie do pary

Gdzie sny poniosą

A jeśli pierwszy dzień będzie ostatnim,

święci już dla mnie ulepili garnki,

szef skośnooki pomacha kopychą

- ugotuj miso!

Nie ma to, tamto - ma być z serem tofu!

Trzydzieści minut w proporcjach trzech kroków,

jeśli się sprawisz wydobędziesz głębię,

że niebo w gębie,

to w banku grzechów wyczyścimy kąty,

lub do wyboru mniejsza kara chłosty,

ma być dla czterech zapaśników sumo,

już pachnie bulion;

Marchew, brokuły, pak choi, shitake,

macham ochoczo do pana Tanake,

tu sen się zrywa – co tam jeszcze było,

tylko się śniło?

Zamykam oczy i anioł kopychą

przywraca pamięć - dodaj pastę miso!

Pod stołem siedzi czterech zapaśników,

piszą haiku.

Podaję zupę i …słyszę siorbanie

- czy zatem chłostę skasujesz mi panie?

- Zupa udana, lecz plan się nie udał,

tu rządzi Budda.

Lecz jeśli pierwszy dzień będzie ostatnim,

to taki przepis może być przydatny.

Szef skośnooki - pomyliłaś nieba

(wymownie ziewa).

Błagam Sensei, (na nic moje sztuczki),

jak mnie wywalą, będę ważyć krupnik,

albo co gorsze (aż mi zrzedła mina),

kacza czernina!

(aranek)

W mokrym śniegu

Pożegnanie z Afryką

Orientalny aromat tańczył cienką smużką,

nad pełnią filiżanki z ulotnym feniksem.

Właśnie topniałeś w  gwiazdce rozmytą iluzją,

gdy ja na czarnym lądzie smutna Karen Blixen,

kolejny raz żegnałam, to czego nie było.

- Mam stan podzwrotnikowy i halucynacje?

- To afrykańska grypa lub przewlekłe zimno!

Demon wgląda z  kawy (w trzeciej filiżance).

Niech wytańczy Afrykę znikająca smużka,

tam, tam - przy kontuarze, samolot do Kenii,

aspiryna z cytryną i odlot do łóżka.

 - To nie było do pana! Przy stoliku Denys

z uśmiechem „wczesny Redford”, podaje rachunek,

prozaicznym the endem - może zapakować?

Mamy także na wynos, pyszna będzie z rumem…

- Bywaj Denys, po rumie jest pora deszczowa…

Za oknem tańczą gwiazdki (każda z tobą w środku)

odlatują na Marsa zaśnieżoną bryką,

w kryształkach cukru  demon śpi słodko na spodku

- cii lepiej znów nie budzić,

żegnam się z „Afryką”.

(aranek)

*~~Życzenia~~*

Stałym Czytelnikom i przypadkowym bywalcom Arankowa   oraz każdemu kto potrzebuje ciepła i miłości,

życzę żeby nasze Polskie Świętowanie uczyniło Świat i nas trochę lepszymi, żeby nikomu nie zabrakło miejsca przy stole, dobroci, radości i miłości w sercu. Dzielmy się nimi jak opłatkiem

Radosnych Świąt Kochani!

aranek

Raz do roku...

Królowa wieczoru     (villanella)

Miej baczenie na Wenus w wigilijny wieczór,

zakrada się na niebo i udaje gwiazdę,

niech zwodzi bałamutka, spokojnie oczekuj.

Nie zgłębiaj definicji ni wzoru parseków,

gdyż nie potrafi mrugać, świeci stałym blaskiem,

tylko obserwuj Wenus w wigilijny wieczór.

Założyła się z Marsem (nie brak jej tupetu),

o tytuł „Mis wieczoru” na boskim ekranie,

niech zwodzi bałamutka, spokojnie oczekuj.

Choćby spacerowała brzegiem parapetu,

jest planetą - niestety, fantów nie dostanie,

dobrze ją mieć na oku w wigilijny wieczór.

Nominowane gwiazdy nie poskąpią wdzięków,

już ćwiczą w lustrze nocy magiczne mruganie,

jedna zdobędzie tytuł - spokojnie oczekuj,

Wega albo Kapella w ciągu kilku sekund,

pierwszą królową nocy na niebie zostanie.

Nie ulegaj więc Wenus w wigilijny wieczór,

niech zwodzi bałamutka, spokojnie oczekuj.

aranek)

Kolęda dobrych życzeń

zdjęcie z internetu

Dobry czas          ( do melodii poniżej " Christmas time..." ) 

Zranioną ziemię
otulił śnieg

umiera świat w potokach łez

pozbieraj je

i przemień gniew

w najcudowniejszej kolędy śpiew.

ref.

Dobry czas świąteczny czas

niech pozostanie na zawsze w nas

śnieg dla zabawy

mróz dla urody
a łzy w diamenty najczystszej wody.

Anielski dyszkant

i jęk na skrzypkach

w kolędy  wkradł się dziecięcy płacz

napraw im skrzydła

niech mała iskra

rozpali dla nich nadziei czas

ref.

Piękny czas dobroci czas

niech pozostanie na co dzień w nas

zaspą miłości

świat nam wymości

zapali w sercach szlachetny blask.

Ziarno za centa

pod drzewkiem szczęścia

możesz zaszczepić nim cały świat

skończy się spektakl

niech teatr przetrwa

i wszystko to co najlepsze jest w nas…

ref...

(aranek)

Od dzisiaj w niebie zacierki w rosole

                                                                                                        

( Hani Gulczyńskiej R.I.P.)
Głównym wejściem                                                                                                            

Tak mi przykro że nie mogę tego widzieć!

Uwielbiałam wielkie wejścia w Twoim stylu.

Smak  klasyka  para szpilek, może skrzydeł,

ton wyniosły i krytyka;

„ co ja widzę!

Jak tak można,

Panie Piotrze? Bez bon tonu

i zupełnie w niestosownej marynarce!

Spodziewałam że poczuję się jak w domu,

stopię świecę, żeby znaleźć elegancję.

Niebo owszem na bogato z widokami.

- Pan pozwoli? Zatknę różę w butonierkę?

No to jeśli pierwsze lody już za nami,
dobra rada - święty nosi kamizelkę.

Waga - antyk, chyba bez legalizacji.

Dobrze że mam wykaz grzechów (osobisty).

Trzy pozycje po wnikliwej segregacji

- Pan zrozumie, pan ma twarz idealisty.

Co tam grzechy panie Piotrze – brydż bez atu,

mam dylemat chodzi bowiem o audiencję,

choć z pewnością nie zabraknie nam tematu,

jak otworzyć takie wysłużone serce.

To dlatego że nie pchałam się w kolejce,

- Pan już wie że nienaganne mam maniery,

wzięłam rozum a w pakiecie było serce,

czysty kryształ w ciepły błękit owinięty.

Z tym błękitem zawsze było do urody,

nawet kiedy pora łez to na niebiesko,

gdy przesuwać przyszło meble albo kłody,

zawsze łatwiej po królewsku i nieziemsko.

No więc ruszam panie Piotrze na spotkanie -

proszę spojrzeć – kostium aby nie wymięty?

Już od dawna z Pierwszym  mam do pogadania,

a jak wrócę ugotuję wam … zacierki.”

Posłowie

Wielka szkoda  że nie mogę Haniu widzieć...

- Mrugnij gwiazdą machnij skrzydłem, pokrop deszczem,

wpadnij kiedyś albo ja do Ciebie przyjdę,

tylko skończę swoją listę i już jestem...

(aranek)

U Chagalla...

obraz "kochankowie w bzie" Marc Chagall

Bez

Wpadli sobie w ramiona przypadkiem,

nagły dreszcz, rozpiął płaszcz, zerwał czapkę,

w niebie chyba potrącił krzak bzu,

lecą gwiazdki - o tu i tu!

Taki czar inne tło, scenografia.

- Bez zimowy?

-Tak,czasem się trafia,

w jednej chwili świat zmienia się w dzban

pełen bzu a w nim pani i pan.

Wiatr zakręcił jak na karuzeli,

zakochanym świat rozanielił,

gdy posłanie wymościł im w bzie,

odpłynęli przez noc w słodkim śnie.

Miejską  windą przy kładce do góry,

wprost do nieba ponad dzban, ponad chmury,

aż się księżyc poturlał i spadł,

niepotrzebne im światło ni blask.

Popędziłam do kwiaciarni, bez tchu

- chcę na jutro zamówić dzban bzu!

- taki bez, owszem jest lecz nie mamy,

wiatru którym był zaczarowany.

Ten czarodziej z kwiaciarni to łgarz!

Trzecią czapkę rzuciłam na wiatr,

ja przemokłam a oni wciąż tam

- hej, kochani! 
Przechylił się dzban.

(aranek)