Spowiedź

 

Autoportret - Stanislaw Brajer

Dedykacja dla Pana Stanislawa Brajera

Spowiedź przed lustrem



- Oto stoję odziany w barwną metaforę,
utkana wieloznaczność - wyznanie miłości
dla urody życia, dla płodnej samotności...
Namaszczony kolorem,

nakładam diaforę:

W akcie wyzwolenia rozcieram na płótnach:
płomienie kosmiczne, głębie mórz i jezior,
lodowce arktyczne, wulkaniczny jęzor,
przenoszę z ludzkich myśli

jak grzech cudzołóstwa.

Rozedrgane emocje nieuchwytnej żądzy,
wielobarwnie spływają na miłosne zwoje.
Dotykam drżącym pędzlem, nieruchomo stoję,
spływa łza niemy zwiastun…

- Oto dzieła koniec...

Zwieńczone rozedrganiem pełni maestrycznej
wydobyte kolory, głęboko skrywane
w umysłowych rewirach – tworzą barwną plamę
wilgotną, gdy nad ranem, odpływa księżycem

spowiedź, niedokończona w kryształowej pełni.

Przeniesiona na obraz samoświadomości,
magnetyzuje wizją przemyśleń najgłębszych.

- Po to jestem!

Optyką w drodze do przyszłości.


(aranek)

Istotą jest czlowiek

Niniejszym prezentuję świeżo wydaną poetycką książkę mojego autorstwa pt. „Istotą jest człowiek” zawierającą 65 wierszy. Tematyka wierszy jest poważna, dramatyczna, liryczna – dotyka spraw aktualnych i bliskich czytelnikowi, któremu nieobojętny jest los naszego miejsca na Ziemi, naszej teraźniejszości i przyszłości. Wiersze nie są formą dyktatu tylko moim indywidualnym spojrzeniem-zaczynem do przemyśleń i własnych konstatacji czytelniczych.
Dziękuję, także w tym miejscu Zespołowi Redakcyjnemu Wydawnictwa „ Sorus” w Poznaniu, za rzetelną współpracę i pomoc oraz sugestie podczas procesu redakcyjnego.
Zainteresowanych informuję że książkę można nabyć w Księgarni Wydawnictwa w wersji papierowej i elektronicznej oraz w wielu księgarniach internetowych w wersji elektronicznej w formatach pdf, mobi oraz epub (wystarczy wpisać w Google tytuł książki – moje imię i nazwisko i wybrać księgarnię. Będę zobowiązana za podzielenie się opiniami czytelniczymi. Dla stałych i wytrwałych czytelników obiecuję książki z dedykacją, prosząc o kontakt prywatny.
Pozdrawiam wszystkich serdecznie, życzę milej lektury i miejcie moją nieco dłuższą nieobecność na FB za usprawiedliwioną – co tu dużo mówić kochani – samo życie mi zamieszało i gdyby nie książka nad której redakcją współpracowałam z Wydawnictwem pół roku to jeszcze by mnie nie było na FB. Jak zwykle trema mi dopisuje i nawet pobyłam kilka dni sam na sam z moim „ dzieckiem” żeby się oswoić.


aranek

Pożegnanie

Jeden z wierszy w książce "Istotą jest człowiek " zadedykowałam Irinie Mniukin której zdjęcie obieglo cały świat. 5 marca w 2022r Rosjanie zbomardowali jej miasto i dom w Białej Cerkwi pod Kijowem. Irina z gniewem i determinacją żegnała się z Pianinem w zniszczonym domu . Zagrała etiudę Chopina.
Autorem zdjęcia i filmu jest Wojciech Grzędziński – fotoreporter, laureat nagrody Grand Press Photo 2022.

 

Pójdę spać

Nic


Nie pamiętam
kiedy się zaczęło;
oszołamiające,
niezwykłe,
wielobarwne...


Nie zachowam
zmysłowych fal
w powietrzu
oceanie
na skórze...


Zostawię wszystko
co się liczyło
oprócz siebie

                  aranek

Lipa

Obraz: https://educalingo.com/pl/dic-pl/hesperydy

Lipa z dygresją



Fantazyjny lipiec nasycił jedwabie
pachnidłem kwiatowo-owocowej nuty.
Ponad bezlik olśnień, lekki frak jaskółczy,
furkocze zmysłowo, feerycznym wachlarzem.
Ona, brzęczy, kusi, granty wszystkie kładzie,
ojcowe dziedzictwo wciąż za serce chwyta.
Rozłożysta, szczodra – familiarna lipa
toż „szczep najpłodniejszy w hesperyskim sadzie”.


Przez wiekowe lipce w rodzimej alei,
od lewa do prawa niestrudzone pszczoły,
miód zbierają, szlachcąc, wciąż nie swoje stoły,
śladem dawnych fraszek Tych, co przeminęli.
Skrzydlaci artyści jak zawsze do nieba,
wznoszą śpiewne larum, lipą trącą przędzę,
osnuwając wiersze w finezyjny jedwab,

jednym dla krytyki, a innym na szczęście.

Jest w zapachu kwiecia urodzajnej, płodnej;
Zaczyn łagodności od miękkiego drzewa,
zmysłowość kobieca i historii echa ...
Przekład ponad wieki 

– wiem od pszczoły miodnej.

W sześciennych drobinkach tkwi; 

mądrość tworzenia,

nauka i dowód prawdy samorodnej,

sensy absolutu, złotych myśli mgnienia

w rozkosznej harmonii 

– Poczęstuj się miodem. 

aranek

Dygresyjki skromne,

 kto wersy rozczyta,
domyśli się przecież,
o czym szumi lipa.

Lipiec 2023 .

Słowiki w Polanicy

 

Park Zdrojowy w Polanicy

Słowiki podsłuchują

Wystrojony po deszczu w empirowy garnitur
park zdrojowy, zapłonął latarnianym refleksem.
Zaraz błyśnie maestro z wielkim chórem słowików,
odpływają ławeczki w echo wspomnień szelestem.

Szmerek traw jako suport przed galowym koncertem,
kasztanowce usłały z płatków dywan w alejce,
pachnie białą gardenią zatkniętą w butonierce,
w pierwszym solo słowika tkliwość, chwyta za serce.

Ta melodia, ten temat, nuta w nutę marzenia
pochwycone z ławeczek, gdy bujały w obłokach…
- Kto im kazał wyśpiewać? Co z tego, że nie kocha…
Nagle zawrzało w parku – złożymy zażalenia!

- Niech was księżyc prześwietli — to jest poważna sprawa.
Adresat Polanica – kurort Wielka Pieniawa.
Długo łkały słowiki niejedną wielką miłość.
Jeden został do rana albo mi się przyśniło…


aranek

Wszędzie dobrze

Czombrów Maciej Rydel - pierwowzór Soplicowa

Wszędzie dobrze

W twoim domu brak perspektyw, bieg na wstecznym
zawęziły się uliczki od „małpeczek”
Jeden "bełkot" macha listą aspołecznych,
pod ławczką, demagogią struty Leszek.
— Nie wypada, śpiewa chórek „ Etykieta”.
Taki afront dziś przy święcie pod pomnikiem!
Nazbyt dziarsko fałszował, wielki nietakt,
wszystkim znany ojczyźniany politykier.

Wszędzie lepiej — śpiewka stara,
gdzie nas nie ma.
Tu pomyślmy jedną chwilę
ech masz pecha,
sen o cudzie wciąż cię jara

to nie ściema...
Pakuj bagaż, kupuj bilet
możesz jechać...

Będziesz królem na wycieczce, póki hajsu,
potem szufla lub zasuwasz na zmywaku,
autostradą na piechotę, trawnik na noc,
patrzysz w gwiazdy — przecież niebo takie samo
i uliczki jeszcze węższe, też pod górę
na „małpeczkę” nawet nie masz, więc do kąta!
W twoim kraju nowy bełkot ściąga chmurę,
wracaj brachu czas najwyższy, dom posprzątać.

Wszędzie dobrze gdzie nas nie ma
gra orkiestra.
Jeśli uda się kariera
Toś debeściak;
zanim zechcesz resztę świata
pozamiatać,
może warto w swoim domu
dach załatać.

Oto jesteś! Drzewo ojców już na liście.
Posadź własne, wzrośnie genealogicznie.
Omieć groby oplecione winnym bluszczem.
Wyrwij chwasty, wyremontuj — tylko rusz się...
Bądź jak rzeka rwąca nurtem, bez powrotu
w średniowieczną, bałwochwalczą pleśń kobierców.
Twoja kolej, zrób to z sensem, mimo gromów
Wiesz już dobrze, gdzie najlepiej...

Masz to w sercu.



aranek

Obraz Stanisław Brajer .Wspaniały współczesny polski artysta malarz o nieograniczonej wyobraźni, a zarazem człowiek pełen pasji, energii, który zaraża innych swoim pozytywnym myśleniem. Uznany malarz mający swych kolekcjonerów na całym świecie, który może pochwalić się ponad 58 wystawami indywidualnymi. Dotychczas, namalował około 6000 obrazów.

Jak sam mówi, tworzy obrazy wbrew ogólnie przyjętym schematom po to, by nakłonić odbiorcę do odstąpienia od automatycznego odbioru treści. Pokazuje na nich prawdy o życiu i przemijaniu używając do tego barw. Nieprzerwanie tworzy i poszukuje nowych tematów i sposobów artystycznej komunikacji.

Stanislawowi Brajerowi

Inwazja barwnej cudowności

„Myślę, więc jestem ” sentencją Kartezjusza,
celebruję patos „wielobarwnych myśli ”,
przekraczając ramy do przestrzeni „Sztuka”,
poczułam rytm życia i tchnienie artysty.
Dotykalne piękno, ludzkiej wyobraźni
w muszlach metafory — tylko je otworzyć
wyłuskując skarby, pochwyconej jaźni.
Przekaz dla wszechświata, energii przewody,
wizjonerskie listy artystycznych pędzli,
kodowane barwą na magicznych płótnach,
zawiłe meandry radosne lub smutne,
liniami malarza wypływają z głębin.

Prekursorskie łącza, nieprzebytych fali
— prawda tkwi głęboko, wołają z oddali…



aranek