Bez cienia

 

https://fajnepodroze.pl/slonce-ciekawostki/

Bez cienia

Może po tamtej stronie nieba,

cisza jest błogim ukojeniem,
myśli oplata czysta przędza,
serca na dłoni, jak promienie.

Grzech, nie zaplata się w warkocze,
przyjaźń w źródlanej toni błyszczy,
a prawda patrzy prosto w oczy,
w trawie mysz polna tylko piszczy.

Lustra są jasne, skrzydła czułe
i wiele znaczeń bez znaczenia,
słowo nie zrani, nie ukłuje,
miłość nie chowa w kruchych cieniach.

Więdną zawiści i podstępy
opatulone w mgieł zasłony,
czas mknie swobodnie, bez pokrętnych
ścieżek w ogrodach jabłoniowych.

Może po tamtej stronie - niebo
oparte na solidnych stropach
i nie potrzebne słowo przebacz,
a zamiast chleba - słowo kocham.


(aranek)

" W pułapce"

„Ja”-  jestem centrum wszechświata.
Myśl jak barwna nić na płótnie
przeplata inne.  Podstępnie
układa znane schematy.

„Ja” - przywiązuję najwyższą wagę
do nietrwałego zjawiska
własnego ciała, umysłu...
Otwiera wolno pułapkę

egoizmu i ciasnego
więzienia pragnień i myśli.
Nie otworzy się na innych
obnosząc siebie samego.

Efemeryczne chciwe  „Ja”.
Maleńkie w czasoprzestrzeni,
wielkie w łakomym myśleniu,
w rozdętym ego, pazernych snach.

„Ja”  nie jest samo na Ziemi.

(aranek)

Nocna impresja

 

Bolesław Szańkowski (Warszawa 1873 - Fischbachau w Bawarii 1953),

 popularny malarz-portrecista,

 studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych (1891-1894), ...

Nocna impresja

Zobacz  noc, jaka dzisiaj kapryśna,

szelma chyba o ciebie zazdrosna,
zasłoniła mnie cieniem rozmyślnie,
kwiaty z sukni zabrała po prostu

i zaplotła je w krucze warkocze,
przypinając złotymi klamrami,
teraz  wdzięki przed tobą roztacza,
tak ponętnie wtulone w aksamit...

A  ty nie patrz tej  złodziejce w oczy,
chodź pójdziemy zobaczyć na moście,
jak uroczo  spadają   do wody,
srebrne róże,  gdy szepczesz miłośnie.

Niech  zaiskrzy podniebna cyganka,
w szale złości rozpali  firmament,
 a ty całuj mnie, aż do poranka
i rozniecaj ten złocisty zamęt.

Zawiedziona, niech odda sukience,
kwiaty, które ukradła podstępem,
a ty kołysz i kochaj namiętnie...
Mrugnij do niej,  raz - na odczepne.

aranek

"Zielony uśmiech"

„Szczęście? -
to co dzień dostać jeden uśmiech
i zwrócić jeden wiersz.”

/Władysław Broniewski/

 

 

Zielony uśmiech dla poety:)

Poeta napisał wiersz o szczęściu,

Zmalował miłość na szmaragdowo,

czytałam wieczorem, przed zaśnięciem -

budzę się rankiem z zieloną głową.

Patrzę do lustra...  coraz zieleńsza!

Włosy zmieniły się w wodorosty,

Cera? Mój Boże ! Od mchu ciemniejsza,

w  zielonych oczach kwitną zarosty -

w kiszeni  trencza rechocze żaba

(nawet nie pytaj w jakim kolorze),

abażur, dywan, szara kanapa,

ściany i sufit  i  biały orzeł

z obrazu stryja, zatoczył koło

nad  moją głową:

- To nic śmiesznego!

- Czy ja papuga  jestem, czy gołąb?

- Możesz tak zostać, 
popatrz kolego - mój nowy imidż!
To sprawka wiersza!

Czytając wczoraj  na dobranoc,

usnęłam (czując się ciut zieleńsza),

przez sen, nie przeszło, co będzie rano.

Mogę pozostać w wiosny zarostach,

niech mi zakwitną jeszcze kaczeńce,

lecz nie możliwe,  żebym zazdrosna

była, o Broniewskiego  wiersze?

A skąd rumieńce?

Nie wiem, nie wiem …

Zielono dzisiaj, szmaragdowo,

motyl  przeleciał nad moją głową …

Zielony ? A jak! No tak.

"Uciekające obrazki"

Autorka Obrazu: Joanna Sierko Filipowska

( z okna samochodu)

Raniutko, tak nieśpieszno,

muzyk trącał klawisze,

rzesze młodych listeczków,

drżały w  zbudzonej ciszy

sennej łąki zielonej,

jeszcze takiej niewinnej,

otulonej welonem,

rozespanej dziecinnie.

Rozsypały się w trawie

roje żółtych koszyczków,

urządziły zabawę,

śniegiem białych zawilców.

Pośród nich dumnie chodził,

biało czarny jegomość,

jak po sumie dobrodziej

i klekotał wiadomość,

że boćkowa  niebawem

będzie miała pisklęta -

tę dostojną paradę,

odbierały  panienki

Z rozwianymi włosami,

młode wierzby ciekawe -

wietrzyk z nimi się bawił,

a  tam dalej nad stawem,

słońce tuliło wiosnę

i kąpało się w wodzie,

z  kiełkującym  zarostem,

jak królewski czarodziej.

Tuż nad drogą baldachim,

ażurowej zieleni,

płynął razem z drzewami,

rozmarzonym  półcieniem.