Koń by się uśmiał

Już się uśmiał

*

Beata z miasta Zapiecek,

spaliła nie jedną święcę,

by trafił doń,

książę i koń.

wciąż trafiał, lecz w bibliotece.

**

Antek Obsesja z „miejskiej puszczy”,

pragnął oświecić jak mawiał „tłuszczę”:

Ubrał historię,                              

w nowe teorie

wroga postrzegał nawet w swym lustrze.

***

Jest taki ktoś - skąd? Każdy wie,

co fałszywe ma – ambicje.

Od lat misterny plan knuł,

by być jak Kim Dzong Un,

nie daje rady – jednak nie!

****

Za piecem siedziała przez lata,

aż w końcu wyszła do świata,

zapięła broszkę

cienką pończoszkę,

za małym rycerzem lata.

 *****

Jędrek zaszedł daleko,

choć miał pod nosem mleko,

więc dzióbek w kubek,

miękki podnóżek,

ćwiczy bociani klekot.

Sensualne lato

~~ Sensualne lato ~~

Lipiec  mieni się pełnią, musuje i kipi,
aż parowy bulgoczą  frywolnym zachwytem, 
upalne od zachcianek, kwitną wykrzykniki,
dojrzewa reprodukcja  w tajemnych  językach.

Bzykaniem do świtania, zmysłowym chrobotem,
skowronkową piosenką,  jak ją Pan Bóg stworzył,
koncertowym świerszczykiem, wzmagają  ciągoty,
by kosztować i kąsać żądłem namiętności.

Przy stawie kuma z kumem jęczą orgia-stycznie
rechotaniem zwabione gorszą skromne mniszki,
testosteron księżyca rosi się srebrzyście -
Masz ochotę posłuchać, co tam w trawie piszczy?

W bałamutnym szeptaniu łąkowej muzyczki,
opowiem ci, na ucho pląsaniec godowy
do upadłego świtu, fatalnej modliszki -
Nie bój żaby, nie musisz zaraz tracić głowy!

/aranek/

Niedokończony wiersz

Puenta

Sfrunęło z pamiętnika piórko żółtej pliszki,

nutką żalu ukrytą w nieskończonych wersach.  

Wiersz banalny, liryczny lecz uparta puenta,

jakby zamknąć nie chciała kluczem tej muzyki.

Zafalowała dawno uśpioną tęsknotą,

rozsypały się nuty jak białe zawilce,

na cygańskich skrzypeczkach przeciągnęły smykiem:

Tylko dusza tak jęczy, na przekór wykrotom -

grobom sosen zielonych zanim je wyrwano,

tylko ciało tak boli, rwane wilczym zębem.

Wierszyk niby banalny, a wciąż pali raną.

Rozedrganą na listkach, szeleści piosenkę,

która sama, się pisze (słowa niepotrzebne),

łzy okrągłe spadając, wystukują puentę.

/aranek/

Jeszcze Polska...

Nic się nie stało?

Jak to nic!
Zawału dostał nie jeden widz,
kilka rozwodów pięćset  bójek,
podobno komuś zszedł nagle wujek,
lecz nie przez piłkę muszę wyłuszczyć
on się roz-chmielił  z żubrem w puszczy.

Zareklamuję sznurowadła!
100 stopni chyba mam gorączki,
bo wczoraj tyle Pączków zjadłam,
gdyż  cukiernicy upiekli pączki
w biało czerwonym euro- lukrze!
Sąsiad ma gorzej bo dwie godziny
wcinał te pączki  w żony futrze.

Nie jeden zakład, nie jedna cnota
padły pod wpływem sobie w objęcia,
a ja spoglądam na swego kota
dobrze mieć czasem ciut szaleństwa.

Nic się nie stało? Ależ owszem!

Koncert z najczystszą  próbą  złota.
Chopin przygrywał, kiedy Mazowsze
na całe gardło – Jeszcze Polska …
Ciii żeby tylko nie zapeszyć,
Tak rzadko coś się razem  zdarza,
Jutro możemy się razem cieszyć,
Dobrze też wspólnie się wypłakać.

/aranek/