Kasztany

 

Kwitną kasztany

w cieniu drzew rudy kocur

ostrzy pazury.

aranek

Biały bez
przybyło szronu

na twoich skroniach

aranek

Błyski i cienie

 

Obraz : Zdzisław Beksiński

Błyski i cienie

Śniące pod gwiazdami, kosmiczne mrowisko
mrocznych zakamarków, niemych wątpliwości,

ponad labiryntem zagmatwanej drogi,
wiedzie błędny ognik, nad strome urwisko...
Zadurzeni w złudnym, wahadłowym blasku

przepastnej bujności, pożądliwie - chcemy,
sięgamy po wszystko! Chciwi, po omacku

- więcej, szybciej posiąść z żaru topniejemy.

Chwilowi turyści, za spiżowym rogiem,
na przystanku - szczęście tylko dla wybrańców,

znając drogowskazy wciąż gubimy drogę

i płonące żagwie kładziemy na szańcu…

Karmimy się błyskiem, żeby świat oniemiał,

a kiedy usypia...

Zło wypełza z cienia...



aranek

Rysa w pazłotku

 

Rysa w pazłotku


Światowej sławy polski Podolog,
podniesie każdą zdrową i chorą,
zbyt niską stopę,
nawet sto procent.
Alfa, ma własną, bardziej niż sporą. 

*

Mówili o nim jastrząb,

gdy latał nad przepaścią.
Boss polityki,
lubi króliki,
czułe na szelest i na aport.

*
As, od regresu, znalazł przyczyny,
jednak jaskółka wiosny nie czyni...
Szczególnie po konstatacji,
rojony zysk operacji
będzie, ale kto wie - do której zimy?

(aranek)

Jaki przywódca...

https://wamiz.pl/pies/porady/12531/psy-pasterskie-






jaki przywódca taka armia



Coż to za gniew eskalował
że rymy nabrały szorstkości
słowa spływają piekielną lawą
gruz uliczny bardziej przyjazny
od bogobojnych
ochroniarzy

Jaki to wódz wypuścił
bestie przeciw wolności?
Dzieci uchodzą z domu
siwieją poranki i wiersze.


Jaki to pasterz pokalał
szaty przeciw ludzkości
afryt w wilczej skórze
nakazał milczenie owiec.


O czym śnią małe ludziki
o czym śnią pseudo stróże
o czym przywódcy
i pasterze

każdy ma
jakieś
rojenia...


A pies?
A pies im mordy lizał!
i do tej pory cierpi
na niestrawność


A ty ?


aranek

Wiatr

 

Wiatr ze wschodu

przez łzy patrzę w lustro

zamarzło w modlitwie

aranek

Dys*harmonia

 

Zdjęcie Teresa Fejfer

Dys*harmonia



W jasności dnia, odmieniam wiosnę przez przypadki:
- Kto z kim, komu, czemu … O ! Wiatr przywiał miriady,
nowych zachęt mnogości, tak zróżnicowanych,
nawet smutki znajdują chwilę, by popatrzyć,
na złocone fasady, rozśpiewane drzewa,
w aureoli smug słońca, mój świat doskonały!
Myśl, żeby go nie stracić, tak krucha jak cenna,
sfrunęła serią cudów wycyzelowanych;
Dygot bezbronnych skrzydeł nad jaskółczym gniazdem,
obrazki z życia wzięte w przyspieszonym tempie,
kwiaty ścięte, bo piękne w pogniecionej trawie,
szepczesz - nie chcę cię stracić, jak dobrze że jesteś.


Nad nami pękają pąki, płatków opadaniem,
wróżąc owocobranie - gwałtowne zachłanne.



aranek

* * *

 

" Na podniebnym szlaku "

https://e-obrazy.com/reprodukcje

  

* burza przed ciszą *

Zerwały się do lotu niby gąski białe,
z czystości nieskalanej, gwałtownie wyrwane.
Wybiegły ze złej bajki, kwileniem nad ranem
- krzyk i piekielna burza w domu  pod ostrzałem...
Tu wczoraj, na paluszkach, przemknął zapach mamy,
dookoła łóżeczka rozsypując maczek ...
lęk w drgających dzwoneczkach, zdławili kopniakiem,
deptali buciorami - jeszcze rdzawe plamy...
W poduszce myśl ostatnia, tej morderczej chwili,
schowała się w rechocie bestialskiej swołoczy...
- Umierając, ukoić zachłyśnięte prośby, 

 w małych wielkich źrenicach, łzami bezgłośnymi…

Żaden anioł nie przybiegł - bał się lub nie słyszał.
Bóg, nie otworzył okna - zabrali też misia…



aranek